rest!

4 Ağustos 2010 Çarşamba 21:49 Gönderen ağzınasinekkaçanadam

sahne 1:

..uzun süren bir gecenin ardından masada sadece ikisi kalmıştı. dealer kartları dağıttıktan sonra önce elindeki kartlara uzun uzun baktı, ardından sigarasının kültablasındaki yerini değiştirdi. çok öncelerden gelen bir uğurdu onun için. yerdeki kartların sayısı önce dörde sonra beşe çıktığında elindeki kartlara son kez tekrar baktı. şimdiye kadar yapabileceği tüm hamleleri yapmış, çaktırmadan karşısındakinin gözlerinin içine bakarak yapacağı son hamleyi düşünüyordu. viskisinden bir yudum aldıktan sonra rest dedi. gözü bir an masadaki chiplere takılmıştı. elinin çok iyi olmamasına rağmen yaptığı bu hamleyle bir an için de olsa o chipleri kasada gerçek paralarla değiştirdiğini düşündü ve bir an gülümsedi. hatta bu gülümsemesinin elini karşısındakine daha iyi göstereceğini düşünerek bir kez daha gülümsedi. karşısındakinin restini görmesiyle elindeki kartları yavaşça yere bırakması sanki aynı anda gerçekleşmişti. masadaki chipler toplanırken yavaşça sandalyenin arkasındaki ceketini aldı ve masadan kalktı. kapıya doğru ağır adımlarla yürürken geriye dönüp bakmak aklına bile gelmemişti..

sahne 2:

..uzun süren bir ilişkinin ardından son zamanlarda daha sık baş gösteren tartışmalarını konuşmak için gelmişlerdi bu çok sevdikleri cafeye. garsondan her zamanki gibi biri sütlü iki nescafe söyledikten sonra uzun uzun etraflarındaki masayı seyretti. yanlarındaki kız ne de çok konuşuyordu. karşısındakinin gözüne bakmamaya çalışarak kahvesinden bir yudum daha aldı. masadaki anahtar tam da uğursuzluğuna inandığı şekilde ters duruyordu. her zamanki gibi hissettirmeden yönünü değiştirdi. uzunca süren sessizliği kızın ayrılalım demesi bozdu. yönünü değiştirdiği anahtara da güvenerek karşısındakinin saçmalama diyerek boynuna sarılacağını düşündü ve gülümsedi. karşısındakinin tamam o zaman demesiyle anahtarla göz göze gelişi aynı anda gerçekleşmişti. beklemediği bu cevap karşısında yavaşça masadan kalktı ve çok konuşan kızın yanından kapıya doğru yürümeye başladı. omzumda bir el hissetmemesinden belki, geriye dönüp bakmak aklına bile gelmemişti..

0 Response to "rest!"