ağzınasinekkaçanadam

İyi ki frenledi düşüncem,
Yoksa sabaha kadar konuşacaktım
Konuştukça başka bir ben söz alıyordu,
İstenmeyen laflar serpiyordum,
Kalıpların mutluluğunu azaltacak.

Hiç yorulmuyordu dilim,
Ortamda hiç ses seda yoktu da,
Herkes kendi halinde, kendi makyajında,
Orada, ta uzakta,
Bir çocuk daha ölüyordu ya açlıktan,
Yok yok olamaz,
Bu konuşan ben değilim...